कणा - कुसुमाग्रज

"ओळखलत का सर मला" -- पावसात आला कोणी

कपडे होते कर्दमलेले, केसांवरती पाणी.

क्षणभर बसला नंतर हसला बोलला वरती पाहून:

"गंगामाई पाहुणी आली, गेली घरट्यात राहून

माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली

मोकळ्या हाती जाईल कशी - बायको मात्र वाचली --

भिंत खचली चूल विजली होते नव्हते नेले

प्रसाद म्हणून पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले --

कारभारणीला घेऊन संगे सर, आता लढतो आहे

पडकी भिंत बांधतो आहे. चीक्खल गाळ काढतो आहे" --

खिश्या कडे हात जाताच हसत हसत उठला

"पैसा नको सर, जरा एकटेपणा वाटला --

मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा

पाठी वरती हात ठेऊन नुसते लढ म्हणा."